Woensdag 27 februari
Wederom een heerlijke zonnige dag. We worden weer wakker met het heerlijke geluid van een dreunende zee en een frisse zeelucht. Onze kamer ligt aan de kant van de zee en vanochtend kwam het briesje precies bij ons naar binnen. Wat een heerlijke manier van wakker worden (en dat geldt ook voor het slapengaan, we horen dan dezelfde geluiden, daar kan geen relax CD tegenop). Wat een wereldplek hebben we hier. Het strand zit hier vlak tegenover! We gaan dan ook direct even op het strand zitten. In de loop van de ochtend krijgen de jongens taal, terwijl wij weer verder zoeken op internet. Het moet heel makkelijk zijn wanneer geld géén optie is. Je boekt dan gewoon wat je leuk lijkt. Wij moeten flink rekenen en vergelijken. Daarbij wil je de kwaliteit van de accommodatie in de gaten blijven houden. Zo kwam ik erachter dat de plek die ik in Singapore wilde boeken midden in de hoerenbuurt lag. Het hotel had hier veel business aan en…. de wandjes waren zeer dun begreep ik van de verschillende verslagen. Dit plekje slaan we dus maar even over! Deze voorlichting aan onze kinderen doen we liever op een andere manier!

’s Middags gaan alle mannen weer het water op. Wederom een leuk gezicht met alle golven. Af en toe slaan ze om en af en toe gaat het super! De rest van de middag doen we niet veel. Af en toe op het internet en de rest van de tijd lekker op het strand. Wel makkelijk, even de weg over en we zijn op het strand.
We zijn met onze plannen een stuk opgeschoten. Ons grootste probleem is echter dat wanneer we via internet willen boeken, dit alleen mogelijk is met een Visa- of Mastercard. We hebben weliswaar nog steeds onze American Express, alleen is die een stuk duurder, waardoor die minder (lees: in de praktijk helemaal niet) geaccepteerd wordt, zucht!
Gelukkig biedt Eric, mijn broer(tje), uitkomst! Van hem krijgen we het nummer van zijn creditcard, waardoor we gelukkig de boekingen kunnen realiseren, hartstikke fijn! Bedankt Eric!

Morgen pakken we onze spullen in, voor de één na laatste keer in Nieuw Zeeland. We gaan naar een motel bij het vliegveld, vlak bij Auckland. Daar breekt dan écht onze laatste nacht aan in Nieuw Zeeland.

Ik zie op tegen de reis naar Bali. Het wordt een lange reis. We vertrekken om 9 uur ’s morgens met Qantas naar Sydney. We komen daar om half elf plaatselijke tijd aan. Pas om half zes ’s avonds vertrekken we richting Denpasar, waar we om 9.00 ’s avonds arriveren. Voor ons is het dan inmiddels, door het tijdsverschil, 2 uur ’s nachts! We hebben nog geen visum, dat kopen we ter plaatse. Ik heb al gelezen dat dit “wat tijd’ in beslag neemt.

Ik had, voordat we op reis gingen, al een hotel geboekt. Ik kon ze helaas niet mailen, maar had wel hun telefoonnummer. Wonder boven wonder ging het weer goed! De reservering stond er! Ze komen ons ophalen van de luchthaven en staan met een bordje klaar, super! We hebben, na al het gezoek op internet, erg veel zin in Bali. Het wordt weer een heel nieuw hoofdstuk! We hebben gelezen dat het internet daar niet altijd even geweldig is. Dat wordt even afwachten. Na twee dagen gaan we naar Ubud, het centrum van Bali. We zitten daar drie dagen in een pension, dat uitstekende reviews heeft. We zijn benieuwd!

Dinsdag 26 februari
We staan op met stralende zon! Ik ben niet helemaal 100% en kom wat moeilijk uit bed, ik kruip weer terug en ga lekker mijn boek uitlezen. We moeten nu écht wat gaan regelen voor Bali en de rest van onze reis. Dat betekent héél veel internet, zucht. Op dit gebied zijn we het niet altijd eens. Ik heb tot nu toe het meest geregeld en ben inderdaad sneller dan Huub, maar vind het vermoeiend om alles te moeten regelen. Hier willen we nog wel eens woorden over hebben. Maar, het gaat steeds beter. Ook koken gaat Huub steeds beter af. Hij went aan de verschillende kookapparatuur, de hendels die bijna van de pannen afvallen, kooktoestellen die het af en toe wél doen en soms helemaal niet. Messen die niet snijden, snijplanken die we pas ontdekken bij het afwassen op de dag dat we weggaan. Pasta afgieten zonder vergiet!


Josha rekent met Huub terwijl ik met Chris het centrum in ga om nieuwe “Crocs” te kopen (een soort sandalen). Net voordat we uit Nederland weggingen hadden we een paar “nep Crocs” voor Chris gekocht, ze hebben het goed gedaan. Het enige dat niet goed ging, is dat de hielband er af en toe afsprong. Tot nog toe hebben we de hielband altijd kunnen vinden. Helaas dit keer niet. In het centrum bezoeken we verschillende winkels en besluiten uiteindelijk tot de aankoop van echte “Crocs”. De neppe waren hier even duur als de “echte”, die in de aanbieding waren. Fel oranje vond hij het mooist en hij wilde er graag een kleine pinquin op. Geregeld!

’s Middags hebben we op het strand doorgebracht. Trekkend aan onze "kano duwtrailer" kregen we alles op het strand aan de overkant. De boogie boards moesten ook mee. Zwemvesten aan en we zijn er helemaal klaar voor! Het leuke is dat er golven zijn. Vandaag zijn ze minder hoog dan gisteren, maar nog steeds hartstikke leuk. Vooral met de kano’s is het een uitdaging af en toe. Wanneer je de kano niet recht in de golven zet en je leunt niet goed, dan sla je om (ja door schade en schande wordt je wijs).
We zijn voor de rest veel bezig met het plannen van het laatste deel van onze reis. Waar gaan we heen, wat gaan we doen en wat moeten we van te voren boeken? Kortom druk, druk, druk!

25 februari >